เจแปน ฤดูพายุ

เนื่องจากช่วงนี้นางสุโดว์เวิ่นเว้อ

อาจจะมีคนบอกว่า ท้องอยู่เวิ่นๆเว้อๆเป็นเรื่องปกติ

แต่เรื่องนี้ กูไม่ท้องก็เวิ่นเว้อได้เช่นกัน

(สัสสสุดๆ)

ไม่รู้จะบ่นกับใคร บ่นกับตัวเองในโลกไซเบอร์ก็ได้ฟะ

ถ้าจะให้เล่าแบบละเอียดทุกๆพิกเซล อาจจะได้เป็นภาพยนตร์ไตรภาค

สาวความยาววววไป พอดี หัวสมองนันทิชา เมมต่ำมาก ย้อนความทรงจำได้มากสุดๆปีเดียว

(แค่เมื่อวานกินข้าวเช้าไรบ้างยังนึกไม่ค่อยจะออก)

สรุปสั้นๆสุดๆ อยู่ดีๆปลิวๆชิวๆ มีหนี้เกินสิบล้าน

ไม่อยากจะพิมพ์เป็นตัวเลข ศูนย์แม่งเยอะเกินที่จะทำใจได้

ไหนลองพิมพ์หน่อยเด๊ะ

10,000,000บาท

นี่แค่สิบล้าน

แต่หนี้มีมากกว่านั้น

ไม่ธรรมดา

ความรู้สึกตื่นมา โอ้ววววววว มีหนี้ มันเป็นอย่างงี้นี่เอง

ไม่ธรรมดา

ความรู้สึกที่อยู่ดีๆใช้หนี้ที่ตัวเองไม่ได้ทำ

มันเป็นอย่างงี้นี่เอง

ไม่ธรรมดา

ประสบการณ์ชีวิตจริงๆ

เมื่อคืนนอนนึก

(โทโมะรีบปิดไฟนอนสุดๆ บอกว่าจะตื่นขึ้นมาเชียร์บอล ซามูไรบลู vs โคลอมเบีย)

(เจแปน เรียก โค ลอม เบียยยย)

เฮียนอนดิ้นไปดิ้นมา นันทิชายังไม่หลับ

นึกว่าทำไมทำไม ชีวิตวัยรุ่นมันช่างสนุกสนานได้มากขนาดนี้

ใครนะช่างแกล้งจริงๆ

หรือว่าเพราะเราทำบาปไว้เยอะเว่อร์ เลยต้องชดใช้กันไป

(อืมมมมม อาจเป็นไปได้)

(ชดใช้ชาตินี้ให้มันจบๆไปก็ดี ชาติหน้าจะได้ไม่ต้องเกิดมาเป็นญาติกันอีก)

เอ๊ะ หรือเราไม่ได้ตั้งใจอธิฐาน สาธุ เอเมน

เอ๊ะ หรือทำบาป โกงเงิน แล้ว...ไปอธิฐานแล้วจบ??

หรือเพราะว่าไม่ได้ไปโบสถ์ทุกวันอาทิตย์

หรือเพราะไม่ได้ไปทำสังฆทานตอนไปวัด

เพราะนันทิชามัวแต่ห่วงจะเซียมซี

(อาจจะเป็นไปได้)

(แต่นันทิชาก็หยอดเงินทำบุญค่าเซียมซีทุกครั้งนีหว่า บาปหนักอย่างงี้มาจากไหน)

นึกไม่ออก

โชคดี พี่ยุรี ธรรมะธรรมโม สอนให้นันทิชาเป็นเด็กดี

ห้ามด่าญาติ

(พี่ยุรี คือมารดาข้าพเจ้าเอง)

(เนื่องจากตัวละครในนี้มีตัวตนจริง เลยต้องใช้โค้ดเนม)

(มารดาเลยได้โค้ดเนมว่า พี่ยุรี)

นันทิชา เลยเอาพระที่พกมาจากไทย องค์เดียว วางติดฝุ่นไว้

ไหนดูหน่อยเด๊ะ พระอะไร

"พระรอด"

.

.

.

สาธุ

ขอให้รอด

แทบจะเอาน้ำมนต์ที่จะแอบให้เฮียกิน

เอามากินแก้กระหายซัก3ลัง

สั่งนำเข้าน้ำมนต์ด่วน

คนที่ทำกับเรา มันไมกลัวอยู่ดีๆกูบ้าขึ้นมา เอาปืนมาไล่ยิงทิ้งมึงแม่งหมดทั้งบ้าน

อะไรประมาณนี้ ไม่กลัวหรือไงนะ

อ่อ ลืมไป

พี่ยุรีสวดมนต์ทำบุญตักบาตรทุกวัน

สาธุๆ

นี่ถ้าพี่ยุรีไม่ย้ายที่ซ่อนปืนในบ้าน

นันทิชารู้นะว่ามันอยู่ที่ไหน

แต่...ดันไม่รู้ที่เก็บกระสุนอ่ะเด่ะ

เซ็งสัส

เหมือนมีสก๊อตไบท์แล้วดันไม่มีน้ำยาล้างจาน

(ไง เปรียบเปรยแบบแม่บ้านมะ??)

จุดนี้นันทิชาทำใจยอมรับหนี้ได้ ทำงานใช้หนี้กันไปชิวๆเบาๆ ไม่กี่สิบปีเอง

สัส

นอนนึกไปๆมาๆ

ตีห้าแล้ว

เฮียถามทำไมวันนี้ตื่นเร็ว

เร็วชาติญี่ปุ่นดิ ชาติไทยเรียกยังไม่ได้นอน

เรื่องหนี้จบไป เข้าสถานการณ์เจแปนกันดีกว่า

ใครแปลนทริปเจแปนเฮฮาไว้ ระวังนะคะช่วงนี้

ไม่พกร่มธรรมดา นันทิชาว่าพกเสื้อกันฝนน่าจะดี

พายุกระหน่ำซัมเมอร์สุดๆ

น้ำท่วมหลายจังหวัดนะคะ

อันนี้ภาพในโตเกียว

ลูกเห็บกระหน่ำถล่มโตเกียว
ร้ายแรงยิ่งกว่าก๊อตซีล่าเดินผ่านอีก

ไม่ต้องห่วง ที่ที่นางสุโดว์อาศัยอยู่ แดดออกทุกวัน ตากผ้าตอน8โมง
11โมงไม่เก็บผ้าอาจกรอบได้
(นี่ระเบียงบ้านหรือเตาอบผ้า ไม่แน่ใจเหมือนกัน)

.
.
.
.
โอ้ยยยยยย

ขอให้พลังจงอยู่กับท่าน

เอเมน