เห็นหายไปนาน อย่านึกว่าไม่มีเรื่องป้าแมรี่มาเล่าสู่กันฟัง
เรื่องของป้าแมรี่ มีเยอะ
แต่พอดีช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา
ป้าแมรี่ไม่สบาย เป็นหวัด จามกระหน่ำ
(อาจจะไม่ใช่หวัดก็ได้ พอดีนางสุโดว์คนนี้นินทาหนักไปหน่อย)
(ป้าเลยจามกระจุย)
คนญี่ปุ่นเป็นหวัดที โลกจะแตก ป่วยหนักม๊าก
ป้าแมรี่ใส่หน้ากาก พันผ้าพันคอ ใส่หมวกไหมพรม โค้ดหนา ข้างในก็มีเสื้อไหมพรมอีก2ชั้น
.
.
.
ป้าจะไปปล้นปลาร้านไหนบอกมาก็ได้ เดี๋ยวไปซื้อให้
ได้ยินมาว่าป้าแข็งแรงดีแล้ว งั้นมานินทาป้ากันต่อดีกว่า
วันกินเลี้ยงปีใหม่
(นี่เรื่องปีใหม่ยังไม่จบนะเนี่ย เอปิโสดมันเยอะ)
ไหนจะต้องคอยตอบคำถามพิ้นบ้าน
เช่น
อาหารที่แนนจังทำ เป็นอาหารไทยหรืออาหารญี่ปุ่น
แล้วตอนนี้แนนจังทำงานอะไร
แล้วมีประกันแล้วหรือยัง
.
.
.
โผล่มาแระ ญาติขายประกัน
ไม่ว่าจะประเทศไทยหรือญี่ปุ่น ญาติซักคน มันต้องขายประกันอยู่
แต่ครอบครัวสุโดว์ไม่ธรรมดา
มีขายประกันทั้งฝั่งพ่อแล้วฝั่งแม่!!!
มาญี่ปุ่น เจอดับเบิ้ล!!
ได้แต่ปฎิเสธไปว่า ประกันกูเยอะแล้ว นี่กลัวจะโดนฆ่าเอาเงินประกันอยู่เนี่ย
เขาก็เลยเงียบไป
กลับมาเรื่องปีใหม่ต่อ
นันทิชาแพ้ฝุ่นละออง มันก็เลยคัดจมูกแล้วก็น้ำมูกไหล แล้วก็จามไม่หยุด
ขี้เกียจอธิบายว่าแพ้ฝุ่นละออกจากตัวญาติๆพวกเธอ
(ต้องมาเห็นญาติแต่ละคนถอดเสื้อโค้ด)
(นี่เสื้อโค้ดหรือเครื่องดักฝุ่นเคลื่อนที่ยะ)
(สะบัดทีฝุ่นละอองกระจุยกระจาย)
ก็เลยหนีมายืนสั่งน้ำมูกในครัว
เข้าใจว่าป้าแมรี่เห็นนันทิชาหายหัวไปนาน
ป้าแมรี่เลยมาตามที่ห้องครัว
(ที่จริงไม่ใช่)
(น้ำแข็งหมด ป้ามาเติมน้ำแข็งต่างหาก)
ป้ารีบวิ่งมาทางนันทิชาแล้วถามว่า "ร้องไห้ทำไมแนนจัง"
แนนจัง "ป่าวค่ะ ไม่ได้ร้องไห้ สั่งน้ำมูก"
ป้าแมรี่ "แน่ใจนะ ไม่มีใครแกล้งแนนจังนะ แนนจังไม่ได้ลำบากใช่ไหม"
.
.
.
คนที่แกล้งดิฉัน ก็พี่ปลิง กับปลาไข่ แล้วก็ตัวป้าเองแหละค่ะ
อย่ามาทำใจดี เอาปลิงออกไปห่างๆได้แร้น
พอดีโทโมะมาพอดี๊พอดี เลยให้โทโมะถามวิธียื่นภาษี
(ขออธิบายเพิ่มนิดนึงว่า ภาษีอะไร)
เนื่องจากที่ญี่ปุ่น ถ้าทำงานที่บ้าน หรือแบบว่าชั้น1เป็นร้านเป็นออฟฟิศ ชั้นสองอยู่อาศัย มันสามารถยื่นเรื่องแล้วได้เงินค่าเช่าบ้าน ค่าน้ำค่าไฟคืนเป็นกี่%ของค่าเช่าได้ ได้นิดหน่อย ไม่กี่เปอร์เซนต์ แต่นิดหน่อยก็เอานะ
พอดีป้าแมรี่ มีร้านอาหาร
(เรียกร้านอาหารอาจจะผิด เรียกร้านเหล้าดีกว่า)
พอดีป้าแมรี่ มีร้านเหล้า (สามีป้าแมรี่เป็นพ่อครัว)
เรื่องยื่นภาษีป้าแมรี่เข้าใจดี เลยปรึกษาป้าแมรี่ดีกว่า ว่ามันยื่นอย่างไร
พอถามปุ๊ป ป้าแมรี่จิบเหล้าที่เพิ่งใส่น้ำแข็งเพิ่มเมื่อตะกี้
แล้วก็หันไปถามโทโมะว่า "ยื่นทำไม"
.
.
เอ๊าาาาาาา ก็อยากได้เงินคืนอ่ะเด่ะ ถามได้
(เนื่องจากแนนจังทำงานที่บ้านนะ ค่าน้ำค่าไฟค่าอินเตอร์เนทนะ อยากได้คืนบ้างอ่ะ)
ที่จริง ปัจจุบัน มีคนขี้โกงเยอะ ที่จริงไม่ได้ทำงานอะไรที่บ้านหรอก
บิลร้านอาหารก็ใส่เป็นค่าใช้จ่าย ค่าประชุม แล้วก็ไปขอยื่นคืนกันเยอะ ประเทศใกล้จะสิ้นลมหายใจแร้น
ป้าบอกว่า ไม่ต้องห่วง ถ้าเดือดร้อนอะไร
แล้วป้าแมรี่ก็ชี้ขึ้นเพดาน
"โน้น...พระเจ้ามองเห็นเราตลอดเวลา ถ้าเราทำดี เดี๋ยวพระเจ้าก็มาช่วย ไม่ต้องยื่นภาษีคืนก็ได้"
.
.
.
โอ้ว หม่าย กร๊อด กรี๊ดดดดดดด
อยากอธิบายให้ป้าฟังเป็นภาษาญี่ปุ่น แต่พูดไม่ออก
"รู้ตัวว่าทำดีไม่ทันแระ ตอนนี้ใช้บาปอยู่ข้างๆแกเนี่ย บอกวิธียื่นภาษีกูมาเถอะนะ แล้วกูจะไม่รบกวนรังควานอะไรมึงอีก"
ฟังป้าอธิบายอยู่ประมาณ10นาที
ป้าสรุปให้ว่า
"ไปถามสำนักงานเขตเอาเองนะ"
.
.
กริบ
.
.
.
ต่อไป ถ้าป้าถามอะไร จะบอกว่าให้ไปถาม"พระเจ้า" บนสวรรค์ของป้าแมรี่เองนะ
สาธุ
