โรงพยามาร เจแปน

สวัสดีค่ะ

วันนี้มาอัพเดทพุงของนางสุโดว์
เมื่อวันศุกร์ที่............(ค้นปฏิธินอยู่)
เมื่อวันศุกร์ที่29สิงหาคมที่ผ่านมา หมอนัดเพิ่ม เพื่อดูว่าเบบี้กลับหัวแล้วหรือยัง
จำได้รางๆว่า ครบสัปดาห์ที่34
อุลตร้าซาวน์ออกมาแร้น
คุณนายยังไม่กลับหัวค่ะ
แถมยังโบกมือไปมาทักทายจากในท้องด้วย
เอามือบังหน้าอีก
ไม่สามารถแชะรูปใบหน้ากลมๆออกมาอวดชาวบ้านได้
กวนตีนจริงๆ

เคยมีพระ
(ที่คนอื่นเขานับถือกันอ่ะนะ นันทิชาก็เลยนับถือกับเขาด้วย ไม่เชื่อไม่หลบหลู่ว์)
พระท่านบอกมาว่า "นันทิชา ไม่ควรมีลูก"
.
.
.
อ่าฮ๊ะ???

เพราะว่า นันทิชา ได้ทำบาปทำกรรมไว้กับพี่ยุรีเยอะม๊ากกกกกกกกกก
ให้เขียนเรียงความลงกระดาษฟูนสะแกร๊บ ลิสรายการลงกระดาษเอสี่ 8รีมก็ยังไม่พอ
พระบอกว่า "เธอว์ทำไว้เยอะม๊าก ลูกเธอว์ออกมาก็จะทำกับเธอว์อย่างงั้น"

เนื่องจากนันทิชา เป็นคนมองโลกในแง่ดี
แปลว่า....เรายังสามารถจับทางลูกมันทัน เพราะมันน่าจะมามุกเดียวกับเรา
ว่ะฮ่ะฮ่ะ
เฮ้ออออออ อย่างน้อยเราก็กินเหล้าแต่ก็ไม่ได้เมายา
จะเลี้ยงลูกให้ลูกแม่งกินแต่น้ำเปล่าคงไม่ได้หรอก โลกสวยๆใบนี้
ช่างมัน

ก็ทำใจแล้วว่าลูกคงกวนตีน
แต่ไม่คิดว่ามันจะกวนตีนตั้งแต่ในพุง
คุณหมอบอกว่าให้กลับหัวได้แร้น
คุณนายก็ยังหัวสูง ไม่ขยับไปไหน

คุณหมอเลยสรุปให้ รวดเร็วทันใจ

คุณหมอ
(คนเดิมแหละ คนที่...ชอบมองด้วยหางตา ส่งความหมายว่า "ทำไมมึงไม่ถามgoogleก่อนมาถามกู")
คุณหมอ "คุณสุโดว์ เบบี้ไม่ยอมเอาหัวลง เราคงจะต้องผ่าพุงคุณ"
นันทิชี "ค่ะ ผ่าก็ได้ค่ะ"
คุณหมอเปิดแฟ้ม พลิกกระดาษไปๆมาๆ "โรงพยาบาลห้องว่างวันที่ 24 กันยายนนี้ วันพุธ วันนี้เลยเนอะ"
นันทิชี "อ่าฮ๊ะว์???"
คุณหมอ "เดี๋ยวจะให้ไป x-ray ปอด เจาะเลือด ตรวจคลื่นหัวใจ ตรวจเพื่อดูความพร้อมว่าคุณสุโดว์สามารถรับการผ่าตัดได้หรือไม่ แล้วมาฟังผลวันที่ 12 กันยายนนี้นะคะ ให้คุณสามีมาด้วยนะคะ ถ้าคุณสามีไม่ว่าง ให้พาครอบครัวมาด้วย ไม่ทราบว่าคุณมีครอบครัวหรือไม่?"
.
.
นันทิชีคิดในใจ ครอบครัว กูก็ต้องมีซิวะ สามีกูไง แสรดดดดดดดด ถามมาได้

นันทิชี "แต่ถ้าวันที่ 12 กันยายนนี้ เบบี้เอาหัวลง เราก็ไม่ต้องผ่าใช่ไหมคะ"
คุณหมอ "ใช่ๆ"
(มึงก็โดนเจาะเลือดฟรีๆไป)
นันทิชี "เราสามารถรอถึงตุลาคมไม่ได้หรอคะ กำนดคลอดมันตั้ง 5ตุลาคมแหนะค่ะ"
คุณหมอปิดแฟ้ม
"ถ้าเบบี้ไม่เอาหัวลง เลยสัปดาห์ที่ 36 ปกติจะแนะนำให้ผ่าในสัปดาห์ที่ 38 เพราะว่า ################## ก่อนที่จะ ##########
ไม่อย่างงั้นจะ ########### เลย ######## แต่ ###### ก็สามารถ ######### ค่ะ"
.
.
.
.
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด
นันทิชี ฟังออกแต่คำเชื่อมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!

แต่เนื่องจากนันทิชี เป็นคนขี้เกียจฟังอะไรยาวๆ
เลยสรุปกับหมอว่า เออ 12 กันยายนนี้ เอาผัวมาฟังหมอพูด
23 กันยา แอดมิด
24 กันยา ผ่า

จบ

จึงเรียนมาเพื่อแซ่บ
24 กันยายนนี้นะคะ

นันทิชี ไม่หวังว่าเบบี้จะเอาหัวลงแระ

ปล. ไม่รู้ผ่ากี่โมง นันทิชี วันที่24กันยายน เวลาดีทุกวินาที!!!

ป้าแมรี่ฤดูร้อน ตอน เจอป้าแมรี่ตัวจริง

สวัสดี

เนื่องจากหยุดฤดูร้อนที่ผ่านมา

นันทิชาได้มีโอกาสพบป้าแมรี่ที่แสนจะคิดถึง

เป็นธรรมเนียมของบ้านสุโดว์หรือป่าวไม่ทราบแน่ชัด

แต่เจอกันทีไร ป้าต้องพาไปกินของอร่อยๆ

ของอร่อยๆของป้านะ ไม่ใช่ของคนธรรมดาทั่วไป

แต่คราวนี้นันทิชาท้องเบบี้8เดือน

ไม่สามารถตามใจป้าได้แล้ว ว่ะฮ่ะฮ่ะ

ป้าเลยถามมาว่านันทิชาอยากกินอะไร

นันทิชารีเควส อาหารเบสิคสามัญชนสุดๆ "เทมปุระ"

อะไรที่ทอดด้วยแป้งเทมปุระ นันทิชาอยากกิน

(ตอนแรกก็กลัวจะเป็นเนื้อปลาวาฬเทมปุระ แต่คงไม่มีม๊างงงงง)

ป้าบอกว่า "ได้เลยคราวนี้พาไปกินร้านดัง"

.

.

.

.

ที่เล่ามาทั้งหมดข้างบน เป็นบทสนทนาในมือถือ

ตอนแรกป้าแม่งนัดบ่ายโมง

นันทิชาบอกคุณสามี เปลี่ยนเวลาด่วน บ่ายโมง นันทิชาไม่ไหว กูอยากแดกเทมปุระตอน11โมง

วันจริง

นัดกัน11โมง

ป้ามาตรงเวลาเป๊ะๆ เป๊ะสุดๆ

เห็นป้าไกลๆ

ป้ากำลังข้ามถนนมา

ป้า

ป้าแมรี่

ป้า

ป้า

ป้าแม่งใส่เสื้อแบบเดียวกับที่นันทิชามี

สีเดียวกันเลย เหมือนกันเด๊ะๆ

แสรดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

โชคดีกูไม่ใส่มาวันนี้

นันทิชาได้แต่เก็บความแค้นนี้ไว้ในใจ ไม่บอกใคร

เสื้อป้าตัวนี้ ซื้อ Uniqlo แน่นอน นันทิชามั่นใจ

มีให้เลือก3สี เสือกซื้อสีเดียวกันอีก กูละกลุ้มใจ

รสนิยมฉัน ได้รับการรับรองจากป้าแมรี่!!!

ป้าพาไปร้านเทมปุระแบบเคาเตอร์

อย่างหรู พอประมาณ

(ที่ญี่ปุ่น อะไรเป็นเคาเตอร์ๆ ทำอาหารต่อหน้า ถือว่ากรี๊ด แชะรูปอวดได้ระดับนึง)

คราวนี้ก็เป็นคุณกุ๊กมาทอดเทมปุระต่อหน้า

ยอมรับ อร่อยจริง

รักป้าขึ้นมาทันที

พนักงานมาถามออร์เดอร์น้ำ

(ไม่รู้ทำไม เจแปน ยังไงก็ต้องสั่งซัก1ดริ๊ง พอเป็นพิธี ใครไม่เหล้าไม่สาเก ก็สั่งไป ชาอูหลง)

ป้าสั่งให้เสร็จสรรพ

ป้า "โทโมะฮิโระ เบียร์ใช่ไหม"

โทโมะ "ใช่ๆ เบียร์สด"

ป้าหันไปสั่งพนักงาน "เบียร์สด 2 นะ เอ๊ะ แป๊ป"

แล้วป้าก็หันมาทางนันทิชา

(โทโมะแสบมาก ให้ฉันนั่งกลาง ติดกับป้าแมรี่)

ป้าแมรี่ "แนนจัง เบียร์ด้วยป่าว?"

.

.

.

ป้าช่วยมีวิจารณญานเหมือนคนทั่วไปนิดนึง กูท้องนำนมอยู่เนี่ย!!!

แต่เนื่องจากพี่ยุรี สอนกริยามารยาทให้กับนันทิชามาอย่างดี

นันทิชาได้ปฏิเสธไปเบาๆว่า "ขอชาอูหลงแทนนะคะ"

(พี่ยุรี คือ มารดาของนันทิชาเอง)

(ชื่อจริงชื่อมยุรี)

(ชื่อเล่น ยุรี)

(โค้ดเนม พี่ยุรี)

และแล้วโทโมะก็คุยกับป้าแมรี่

ว่า

เนี่ยยยยยยย แนนจัง มีเสื้อเหมือนป้าแมรี่วันนี้เด๊ะๆ

.

.

.

ผู้ชาย เมื่อแต่งงานด้วยกันแล้ว มักจะทำอะไรไม่สบอารมณ์ภริยา

ป้าทำหน้าตาตกใจม๊าก "เหมือนกันเลยหรอ"

นันทิชา "เหมือนตั้งแต่หัวจรดเท้าเลยค่ะ"

ป้า "แนนจัง ซื้อมาราคาเท่าไหร่"

อ๊ะๆ นันทิชา ซื้อลดราคา เหลือ 990เยน ถ้าบวกภาษีอีก8%มันก็ได้เป็นราคาสุดถูก 1069 เยนเองจะเฟ้ยยยยยย

คราวนี้ป้าไม่สามารถหยามนันทิชาได้แน่นอน

กูซื้อลดราคาแล้ว กูไม่น่าจะแพ้

นันทิชา "ประมาณพันเยนหน่อยๆค่ะ"

ป้าส่ายหัว "ไม่ได้นะแนนจัง ต้องหัดซื้อของให้เป็นนะ ไม่งั้นเปลืองแย่เลย"

.

.

เอ๊ะ หรือว่าป้า...

ป้า "ตัวเนี้ยะ เหลือตัวเดียวในร้าน ราคา500เยนเอง"

.

.

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด

ป้าแม่งไปคุ้ยในกะบะหัวมุมลดราคาของ uniqlo

ไม่แน่ใจว่าที่ไทยเหมือนกันหรือป่าว

แต่ถ้าที่ญี่ปุ่น ตามหัวมุม ตามหลืบๆ จะมีกะบะลดแบบโละสุดๆ 500เยนอยู่

จะถูกคุ้ย และบางตัวจะถูกแกะออกจากถุงบ้างไรบ้าง คือ แม่งเหลือตัวเดียวในร้านจริงๆ

ป้า ได้เสื้อตัวนี้ มาจากจุดนั้น

นันทิชา พ่ายแพ้แบบเต็มๆ

ป้าทำหน้าตาภูมิใจมาก เพิ่งกินไปแค่สิบนาที ป้าเบิ้ลเบียร์แก้วที่สองแล้ว

ตามด้วยสาเกอีก1ขวด

แล้วก็คุยเรื่อง แมวที่ป้าเลี้ยง

ป้าประหยัดซื้อเสื้อแค่ตัวละ500เยน แต่พาแมวไปฉีดวัคซีนเข็มละ 3หมื่นเยน

สาธุป้าจริงๆ

กินเสร็จแล้ว ป้าจ่ายเงินตัวปลิวเลยยยยยยย

(แต่ที่แพง นันทิชาวิเคราะห็แล้ว มันแพงที่เบียร์กับเหล้าที่มึงกิน พวกกูไม่ผิด)

แล้วโทโมะกับนันทิชาจะไปซื้อกระเป๋าสตางค์

โทโมะจะซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดนันทิชา

ป้าตามไปด้วย!!

ป้าบอกว่า เดินเล่นนิดๆหน่อย แล้วเดี๋ยวไปต่อคาเฟ่กัน

(ธรรมเนียมเจแปนนีส แดกเสร็จต้องซดกาแฟที่คาเฟ่ต่อ ไม่รู้ทำไม)

อยากตามก็ตามมา

พอดีนันทิชาไปเลือกกระเป๋าตังส์ไว้แล้ว แล้วพนักงานบอกว่าให้มาซื้อวันนี้จะแถมตุ๊กตาหมี1ตัว

ซึ่งนันทิชาไม่อยากได้เท่าไหร่ แต่ทุกคนในวันนั้น (พ่อ แม่ของโทโมะ และ โทโมะ คิดว่านันทิชาอยากได้)

เลยต้องจองแล้วค่อยมาซื้อวันนี้

พอป้าเห็นกระเป๋าตังส์ใบที่นันทิชาจองไว้

ป้ากรี๊ดดดดดดดด

ป้า "แนนจัง!!! กระเป๋าสวยยยยยนะ"

นันทิชา "หรอคะๆ สีสวยไหมคะ"

ป้า "อืมมมมม แต่นี่สีแดงนะ"

นันทิชา "ฮ๊ะ??"

ป้า "กระเป๋าสตางค์สีแดง มีเงินเข้าแต่เก็บเงินไม่อยู่ เงินออกตลอดนะ ไม่ดี!!"

.

.

.

นันทิชา ป้าอย่ามาเยอะ "ป้าคะ นี่สี มาเจนต้าค่ะ ไม่ใช่สีแดง"

ป้า "ฮ๊ะ? สีอะไรนะ"

นันทิชา "มาเจนต้า ไม่ใช่สี เร้ด ป้าอย่าเอามาปนกัน"

(ค่า C0 M100 Y0 K0 ป้าอย่าเยอะ นันทิชาละเอียดกว่า)

ป้า "อ่าวหรอ ไม่ใช่ เร้ด หรอกหรอ งั้นแล้วไปๆ ตาคนแก่ อย่าว่ากัน"

ชิชะชิชะ นันทิชาเชื่อเรื่องดวงเหมือนกันนะยะ ดวงเจแปน กับดวงไทยแลนด์ไม่เหมือนกันเฟ้ย

เคยดูดวงแล้วมีคนบอกว่า นันทิชาต้องใช้กระเป่าตังส์สีชมพู

ไม่รู้จริงหรือ่ปาว

แต่นันทิชาซื้อสีมาเจนต้า

ว่ะฮ่ะฮ่ะ

สรุป ตั้งแต่ใช้กระเป๋าตังส์ใบนี้ เงินไม่ออกนะคะ

เพราะ......ไม่มีเงินใส่เข้า

เศร้าเลยนันทิชา

ป้าแมรี่ฤดูร้อน ตอน ก่อนเจอป้าตัวจริง

สวัสดีค่ะ

หลายคนอาจจะนึกเป็นห่วงป้าแมรี่
เธอว์สบายดี ทำมาค้าขายขึ้น ร้านอาหารที่สามีป้าแมรี่เป็นเจ้าของ เป็นกุ๊กด้วย
แบบร้านเล็กๆ เป็นเคาท์เตอร์ มีคุณลุงสามีป้าแมรี่อยู่ที่เตาคนเดียว
บรรยากาศเป็นกันเอง
ร้านคนแน่นมากกกกก ไม่สามารถแทรกตัวเข้าไปในร้านได้
นันทิชาวิเคราะห์ดูแล้ว
สาเหตุที่ร้านไปได้ดี
เพราะว่า
ป้าแมรี่ไม่ได้ทำอาหารเอง
คนถึงมากินเยอะ

แต่ป้าแมรี่ เธอว์มีงานประจำนะ
เอ๊ะ เคยบอกไปหรือยัง
ว่า
ป้า
ป้า
ป้าแมรี่
ทำงานเป็น
เป็น
ปะ
ปะ
ปะ
เป็น
เป็น ป้าทำอาหารให้กับเนอสเซอรี่ แห่งนึงในเขตคามากูระ
สงสารเด็กๆเนอสเซอรี่นั้นมาก ที่ต้องมาตกระกำลำบากตั้งแต่อายุยังแค่เลขตัวเดียว
ป้าเล่าว่า เด็กที่อายุน้อยสุดคือ 0ขวบ
แม้แต่ชงนม นันทิชาเองก็ยังไม่ไว้ใจป้าแมรี่
ไม่รู้แกแม่งหยิบผิดหยิบถูก ผสมเหล้าเข้าไปด้วยหรือป่าว

ป้าบอกว่าป้ารักเด็ก เด็กๆที่เนอสเซอรี่น่ารักมากกกกกกก
เจอเด็กๆทีไรต้องเล่นด้วย เด็กๆก็ทักทายป้าอย่างดี
แต่มีเด็กคนนึง เจอป้าทีไรร้องไห้วิ่งหนีป้าทุกทีเลย
ป้าบอก "แปลกมาก"
แต่นันทิชานึกในใจว่า "เด็กมันตอแหลไม่เป็นต่างหาก แสรดดดดด"

ที่จะเล่าวันนี้ไม่ได้เล่าเรื่องชีวะประวัติป้าแมรี่แต่อย่างใด
เนื่องจาก ช่วงวันหยุดฤดูร้อนที่ผ่านมา 1 อาทิตย์
นันทิชาไปนอนกลิ้งที่บ้านเกิดของเฮียโทโมะมา
(เจแปนนีสมีธรรมเนียม หยุดหน้าร้อนต้องกลับบ้าน ไหว้บรรพบุรุษ จุดธูปๆ ไปหลุมศพ เรียกได้ว่า เจแปนนีสเชงเม้ง)

พอไปถึงบ้านโทโมะปุ๊ป
แม่โทโมะหยิบขวดปริศนาออกมาจากตู้เย็น



แม่บอกว่า เนี่ยยยยยยยย ป้าแมรี่บอกมาว่า ต้องให้แนนจังนะ ป้าซื้อมาฝาก มันเป็นของหายากสุดๆ ป้าได้มานี่ป้าดีใจมากมาย

นันทิชา ท้อง...8เดือนจะ9เดือนแระ
สงสัย คงพวกยาบำรุงนะ
แบบเหมือนพี่ยุรี ส่งโสม ส่งกะเพราะปลามาให้ต้มกินบำรุงนะ
(ใครไม่รู้จักพี่ยุรี)
(แนะนำให้ไปซอยจรัญ65 แล้วถามหา เจ้ยุรีโรงฟิล์ม)

นันทิชารับขวดมา
.

.
.
.

.
พริก
.
.
.
คนท้องเขาให้กินอ่อนๆ ห้ามกินเผ็ดป่าววะ??

มันเป็นพริกที่โตในหิมะ หายากกกกกก พริกที่สามารถบากบั่นลำบากลำทนสู้ความหนาวเหน็บจากหิมะมาได้
รสชาติมันแซ่บถึงใจจริงๆ ต้องให้แนนจังได้ลองลิ้มเลิศรสของพริกชนิดนี้
.
.
นันทิชาดีใจที่ป้าคิดถึงกัน

เฮียโทโมะได้ยินหยิบขวดมาดู
เอ๊ะ ทำไมมือเปื้อนสีดำๆ
แสรดดดดดดดดดดดดด
วันเดิอนปีหมดอายุที่พิมพ์ที่ขวดแม่ง หลุดติดมือมาด้วย
ตอนนี้ไม่รู้ว่าหมดอายุเมื่อไหร่

มันเป็นพริกที่น่าสงสัยมากมาย
ไม่รู้ว่าป้าแมรี่ไปสืบหามาจากหนใด

จึงเรียนมาเพื่อแซ่บทั่วๆกัน
ระวังงงงงงงงงงงงงงงงงง ขวดแบบนี้ เห็นที่ไหนให้รีบแจ้งเบาะแส

สาธุ แอนด์ เอเมน

เจแปน เป็นประเทศที่มีภาษาน่ารัก

ช่วงนี้ นางสุโดว์หายหน้าหายตาไปจากวงการเฟสะบุ๊ค

พอดีท้องเริ่มโต เดินอุ้ยๆอ้ายๆ

บอกกับอากาศร้อนมากมาย (ดันเข้าหน้าร้อนแล้วนะฮ๊ะว์ มันร้อนไม่ธรรมดา มันร้อนรุ่ม)

ช่วงก่อนหน้านี้ คุยกับเพื่อนๆคนไทย ท่านผู้ชมทางบ้าน และครอบครัวที่ไทยแลนด์

เรื่องบอลโลก

เฮ้ยยยยย มึงเชียร์ทีมไหนวะ

นางสุโดว์ตอบไป เพื่อนงงๆ

วันนี้ใครแข่งกับใครวะ

เพื่อนตอบมา ชื่อประเทศแม่งไม่ตรง

โอ่ยยยยย ทีมนี้มีนักบอลชื่อนี้ๆ น่าจะชนะ

เพื่อนงง มึงพูดถึงใครวะแสรดดดดดด

เอาไงดีเจแปน

วันนี้เลยอยากนำเสนอ ชื่อประเทศที่แข่งบอลโลกแบบสำเนียงเจแปน

บราซิล = บุราจีหรุ

แม๊กซีโก = เมกิชีโก

โครเอเชีย = คุโรอาเจีย (แทบอาเจียนตามมัน)

คาเมรูน...อันนี้ออกเสียงคาเมรูนนนนนน เหมือนกัน รอดตัวไป

เนเธอร์แลนด์ = โอลันดา

ชิลี = จิรี (ออกแนวเซ็กซี่หน่อยๆ)

สเปน = สุเปน

ออสเตเรีย = อ๊อสสุโตราเรีย (ฟังผ่านๆนึกว่ามาเลเรียสายพันธุ์ใหม่)

โคลัมเบีย?? ไทยเรียกงี้ป่ะ? = โคลอมเบีย

กรี๊ส?? = กีรีเชี่ย (ออกเสียงกระแทกหน่อย นึกว่าด่ากู แสรด)

โกติวัวร์ = โคโตจิโบวา---หรุ (ประเทศนี้อยู่ส่วนไหนของโลกใบนี้ โปรดสั่งสอนนางสุโดว์ด้วย)

สวิส = สุอีสุ (อีใส?)

อาเจนติน่า = อารูเซนจิน (มีรูอีกแล้ว)

เยอรมัน = โดอิสุ

รัสเซีย = โลเขีย

นักบอลขวัญใจเจเปนนีสก็มี "เม็ดซี" จากทีม อารูเซนจิน แล้วก็คนที่กระดูกหัก "เนมา--หรุ" ทีมบุราจิหรุ

โอ้ยยยยย ขี้เกียจอ่านแระ

ขอจบแต่เพียงเท่านี้

ไอเลิฟยู เจแปนนีส

เจแปน ฤดูพายุ

เนื่องจากช่วงนี้นางสุโดว์เวิ่นเว้อ

อาจจะมีคนบอกว่า ท้องอยู่เวิ่นๆเว้อๆเป็นเรื่องปกติ

แต่เรื่องนี้ กูไม่ท้องก็เวิ่นเว้อได้เช่นกัน

(สัสสสุดๆ)

ไม่รู้จะบ่นกับใคร บ่นกับตัวเองในโลกไซเบอร์ก็ได้ฟะ

ถ้าจะให้เล่าแบบละเอียดทุกๆพิกเซล อาจจะได้เป็นภาพยนตร์ไตรภาค

สาวความยาววววไป พอดี หัวสมองนันทิชา เมมต่ำมาก ย้อนความทรงจำได้มากสุดๆปีเดียว

(แค่เมื่อวานกินข้าวเช้าไรบ้างยังนึกไม่ค่อยจะออก)

สรุปสั้นๆสุดๆ อยู่ดีๆปลิวๆชิวๆ มีหนี้เกินสิบล้าน

ไม่อยากจะพิมพ์เป็นตัวเลข ศูนย์แม่งเยอะเกินที่จะทำใจได้

ไหนลองพิมพ์หน่อยเด๊ะ

10,000,000บาท

นี่แค่สิบล้าน

แต่หนี้มีมากกว่านั้น

ไม่ธรรมดา

ความรู้สึกตื่นมา โอ้ววววววว มีหนี้ มันเป็นอย่างงี้นี่เอง

ไม่ธรรมดา

ความรู้สึกที่อยู่ดีๆใช้หนี้ที่ตัวเองไม่ได้ทำ

มันเป็นอย่างงี้นี่เอง

ไม่ธรรมดา

ประสบการณ์ชีวิตจริงๆ

เมื่อคืนนอนนึก

(โทโมะรีบปิดไฟนอนสุดๆ บอกว่าจะตื่นขึ้นมาเชียร์บอล ซามูไรบลู vs โคลอมเบีย)

(เจแปน เรียก โค ลอม เบียยยย)

เฮียนอนดิ้นไปดิ้นมา นันทิชายังไม่หลับ

นึกว่าทำไมทำไม ชีวิตวัยรุ่นมันช่างสนุกสนานได้มากขนาดนี้

ใครนะช่างแกล้งจริงๆ

หรือว่าเพราะเราทำบาปไว้เยอะเว่อร์ เลยต้องชดใช้กันไป

(อืมมมมม อาจเป็นไปได้)

(ชดใช้ชาตินี้ให้มันจบๆไปก็ดี ชาติหน้าจะได้ไม่ต้องเกิดมาเป็นญาติกันอีก)

เอ๊ะ หรือเราไม่ได้ตั้งใจอธิฐาน สาธุ เอเมน

เอ๊ะ หรือทำบาป โกงเงิน แล้ว...ไปอธิฐานแล้วจบ??

หรือเพราะว่าไม่ได้ไปโบสถ์ทุกวันอาทิตย์

หรือเพราะไม่ได้ไปทำสังฆทานตอนไปวัด

เพราะนันทิชามัวแต่ห่วงจะเซียมซี

(อาจจะเป็นไปได้)

(แต่นันทิชาก็หยอดเงินทำบุญค่าเซียมซีทุกครั้งนีหว่า บาปหนักอย่างงี้มาจากไหน)

นึกไม่ออก

โชคดี พี่ยุรี ธรรมะธรรมโม สอนให้นันทิชาเป็นเด็กดี

ห้ามด่าญาติ

(พี่ยุรี คือมารดาข้าพเจ้าเอง)

(เนื่องจากตัวละครในนี้มีตัวตนจริง เลยต้องใช้โค้ดเนม)

(มารดาเลยได้โค้ดเนมว่า พี่ยุรี)

นันทิชา เลยเอาพระที่พกมาจากไทย องค์เดียว วางติดฝุ่นไว้

ไหนดูหน่อยเด๊ะ พระอะไร

"พระรอด"

.

.

.

สาธุ

ขอให้รอด

แทบจะเอาน้ำมนต์ที่จะแอบให้เฮียกิน

เอามากินแก้กระหายซัก3ลัง

สั่งนำเข้าน้ำมนต์ด่วน

คนที่ทำกับเรา มันไมกลัวอยู่ดีๆกูบ้าขึ้นมา เอาปืนมาไล่ยิงทิ้งมึงแม่งหมดทั้งบ้าน

อะไรประมาณนี้ ไม่กลัวหรือไงนะ

อ่อ ลืมไป

พี่ยุรีสวดมนต์ทำบุญตักบาตรทุกวัน

สาธุๆ

นี่ถ้าพี่ยุรีไม่ย้ายที่ซ่อนปืนในบ้าน

นันทิชารู้นะว่ามันอยู่ที่ไหน

แต่...ดันไม่รู้ที่เก็บกระสุนอ่ะเด่ะ

เซ็งสัส

เหมือนมีสก๊อตไบท์แล้วดันไม่มีน้ำยาล้างจาน

(ไง เปรียบเปรยแบบแม่บ้านมะ??)

จุดนี้นันทิชาทำใจยอมรับหนี้ได้ ทำงานใช้หนี้กันไปชิวๆเบาๆ ไม่กี่สิบปีเอง

สัส

นอนนึกไปๆมาๆ

ตีห้าแล้ว

เฮียถามทำไมวันนี้ตื่นเร็ว

เร็วชาติญี่ปุ่นดิ ชาติไทยเรียกยังไม่ได้นอน

เรื่องหนี้จบไป เข้าสถานการณ์เจแปนกันดีกว่า

ใครแปลนทริปเจแปนเฮฮาไว้ ระวังนะคะช่วงนี้

ไม่พกร่มธรรมดา นันทิชาว่าพกเสื้อกันฝนน่าจะดี

พายุกระหน่ำซัมเมอร์สุดๆ

น้ำท่วมหลายจังหวัดนะคะ

อันนี้ภาพในโตเกียว

ลูกเห็บกระหน่ำถล่มโตเกียว
ร้ายแรงยิ่งกว่าก๊อตซีล่าเดินผ่านอีก

ไม่ต้องห่วง ที่ที่นางสุโดว์อาศัยอยู่ แดดออกทุกวัน ตากผ้าตอน8โมง
11โมงไม่เก็บผ้าอาจกรอบได้
(นี่ระเบียงบ้านหรือเตาอบผ้า ไม่แน่ใจเหมือนกัน)

.
.
.
.
โอ้ยยยยยย

ขอให้พลังจงอยู่กับท่าน

เอเมน

เจแปน เวรี่อะเฟร้ด

เห็นช่วงนี้คนไทยแชร์ข่าวเรื่องนักการเมืองชายก้มหัวขอโทษนักการเมืองหญิง

ข่าวที่นี่ดังมากกกกกก

แต่เห็นคนไทยชื่นชมความแมนๆหล่อๆของนักการเมืองชายคนนั้นมากมาย

ที่เจแปนยังรุมด่ากันกระจุยกระจาย

สื่อเมืองนอกก็เขียนกัดซะเหี่ยวเลย ว่าการเมืองเจแปนต้องปรับใหม่ โน้นนี่นั่น นายกอาเบะมึงจะทำไงต่อไป

แต่ไทยแลนด์ชื่นชมนายคนนี้มากมาย

นางสุโดว์ไม่เข้าใจ

เรื่องมีอยู่ว่า
ตอนนางสาวคนนี้พูดในสภา
ก็มีนายคนนี้ตะโกนขึ้นมาว่า "ให้ไปแต่งงาน" กับ "คลอดลูกไม่ได้หรือไง" ไรงี้
(ที่ได้ยินชัดๆเลยอ่ะนะ)

แล้วก็กลายเป็นเรื่องใหญ่
ผ่านไปหลายวันไม่มีใครออกมายอมรับ

นักข่าวก็ไปสัมภาษณ์นายคนนี้
นายคนนี้บอก เปล่าๆ ผมไม่ได้พูด
"อ่าวหรอ เธอคนนี้ยังไม่ได้แต่งงานหรอ ผมไม่รู้ว์"
ในฐานะนักการเมืองด้วยกันผมเห็นใจกับ..บลาๆบลาๆเนียนๆยิ้มให้กล้องกันไป

5วันผ่านไป
นายคนนี้เพิ่งจะออกมายอมรับว่าเป็นคนตะโกนในสภา
ไอ แอม เวรี่ ซอรี่สุดๆ

นักข่าวถามว่าก่อนหน้านี้ทำไมบอกว่าไม่ได้พูด
นายคนนี้ตอบมาแบบหล่อๆว่า "ไม่มีในความทรงจำ"
(ตอบได้หล่อม๊ากกกกกก)
(ภาพวีดีโอก็มี ยังจะบอกว่า ไม่มีในความทรงจำ)
(ตอบได้หล่อเซเล๊ปสุดๆ)

แล้วนายคนนี้ก็เนียนต่อว่า
"ที่พูดไป ไม่ได้ว่าเธอว์คนนั้นนะ พูดเป็นห่วงผู้หญิงทั้งญี่ปุ่นนนนนนนนนน"
(เพราะว่าคอนเซปโม้ไว้ตอนเลือกตั้งว่า จะสร้างสังคมให้ผู้หญิงทำงานได้อย่างสบายใจวัยรุ่น)

โอ้ยยยยยยยยย
พูดมาได้
ไม่ทันแระ

ประชาชนก็ยังรุมด่าว่า 5วัน มึงหายหัวไปไหนมา
มึงอย่ามาเนียนๆหล่อๆแล้วเปิดแถลงขอโทษ จุดนี้ไม่จบ!!

เจแปนนีสก็แก้แค้นแบบบ้านๆเช่นกัน
ปาไข่ใส่ที่ทำการพรรค
(นางสุโดว์เสียดายไข่)
ถ้าเป็นไทยป่านนี้รวมตัวหน้าพรรค ทหารยืนถือปืนกันเต็มไปหมดแร้น
ที่นี่ยังแค่ปาไข่
น่ารักกุ๊บกิ๊บ

เรื่องการเมือง นางสุโดว์ไม่ค่อยได้สนใจเท่าไหร่
พอดีช่วงนี้เปิดทีวีมันก็มีแต่ข่าวนี้
เลยผ่านหูผ่านตา
(ปล. ถ้าฟังไม่ผิด นางสาวคนนี้ก่อนเล่นการเมือง เธอเป็นนางแบบถ่ายแว๊บๆวั๊บๆ บีกี่นี่เล็กๆนมใหญ่ๆ)

เอาเรื่องฆาตกรรมดีกว่า
เรื่องมีอยู่ว่า
มีสองสามีภรรยาคู่นึง เพิ่งจะโดนจับ
ทั่งคู่เปิดร้าน recycle แต่พนักงานหายสาบสูญไป1 ตาย1
ไปจับตอนคนที่สองตาย กับโดนขอหาเอาATMคนอื่นไปใช้มั้ง หลายเยนอยู่
สามีบอกว่า กระดูกฝังไว้ที่สวยของบ้าน
ตำรวจไปขุด ตรวจDNAแล้วมันดันเป็นกระดูกของคนที่หายสาบสูญไปเมื่อนานมากแล้ว
น่ากลัวมะ

นึกว่าจะจบ ยังงงงงงงงงงง
ก่อนหน้าจะหายสาบสูญ
ตัวภรรยาก็ไปโวยวายที่บ้านพ่อแม่ของพนักงาน
อ้างว่า "ลูกมึงขโมยเงินในร้านไปปปปป จ่ายมาซะ"
ได้ไปหลายล้านเยน ไม่ธรรมดา

นึกว่าจะจบ ยะยะยะยะยังงงงงง
สามีกับลูกชายของน้องสาวแท้ๆของตัวภรรยา
หายสาบสูญเช่นกัน
(รอบข้าง หายไปหลายคน เดาว่าโดนอีนี่จัดการเรียบร้อยไปแร้น)

นึกว่าจะจบ ยังงงงงงง
นักข่าวไปสืบหาบ้านเกิดของนาง
นางเกิดที่เกาะเล็กๆในญี่ปุ่น
นักข่าวนั่งเรือไปสืบเลย
ไปถามเพื่อนร่วมชั้นเรียนสมัยก่อนๆ
ทุกคนบอกว่าเธอเป็นคนหน้าตาดี ถ้าอยู่ในกลุ่มเพื่อนๆคือเป็นคนอยู่ตรงกลาง
เธอเด่น
เธอมีเสน่ห์
แต่
ตอนจบมัธยมปลาย
เธอโกหกเพื่อนๆว่า "เนี่ยยยยย ฉันท้อง ขอเงิน"
เพื่อนๆรวมเงินให้ไปหลายแสนเยน ให้เธอไป
วันรุ่งขึ้นเธอหายไปจากเกาะแล้วไม่กลับมาอีกเลย
แม้แต่เพื่อนคนที่สนิทที่สุดๆของที่สุดก็ไม่รู้เรื่อง

อย่างกับละคร

ไม่ต้องห่วงนะคะ ตอนนี้เธอถูกจับแล้ว ใครจะมาเที่ยวญี่ปุ่นไม่ต้องกังวล

ขอให้เที่ยวให้สนุกสนานกับเจแปน



สาธุ แอนด์ เอเมน