ญี่ปุ่น ไม่ธรรมดา ตอน เจอป้าแมรี่

สวัสดีแฟนเพจ เอบุรี่บาดี้

(ที่จริงอยากพิมพ์คำว่า Everybody แต่ออกเสียงสำเนียงเจปานนีส ได้เช่นนี้ พวกเขาไม่มี ว.แหวน)

ห่างหายจากป้าแมรี่ไปนาน

ที่จริงป้ายังคงติดต่อ ส่งsms ส่งสารมาหาเรื่อยๆ

ป้าไม่ไปไหน

ป้า สตีล อะไลฟ์ (ยังมีชีวิตอยู่)

พอดี นางสุโดว์ท้อง แพ้ท้องหงุดหงิดอยากกินยำวุ้นเส้น

เล็กน้ำต้มยำ ใหญ่น้ำร้านไอ้เงี๊ยบ(ต้องสาขาแรกนะ ตรงองค์พระไม่เอา)

ปอเปี๊ยะหน้าปากซอย ทอดมัน ชาไทยเย็นๆสีส้มๆรถเข็นข้างทาง

.

.

อยากกินอีกเยอะ

เลยไม่ได้อัพเดทเรื่องป้าแมรี่

พอดีวันนี้ดูข่าวเลยคิดถึงป้าแมรี่ เลยมาอัพเดทป้าแมรี่กันหน่อย

ข่าวเมื่อสองวันก่อน งานจับมือไอดอล AKB48 

อยู่ดีๆมีวัยรุ่นชาย เอาเลื่อยออกมาจิ้มดาราซะงั้น ดาราโดนไป2 สต๊าฟอีก1

แต่ไม่เป็นไร พวกเธอสบายดี ออกจากโรงพยาบาลแระ

จับคนร้ายได้ทันที ไม่ต้องห่วง คนร้ายวัยรุ่นหนีไม่รอด

วัยรุ่นให้สารภาพว่า "จะฆ่าใครก็ได้ใน AKB"

ทั้ง2คนที่โดน วัยรุ่นไม่รู้จัก 

(แน่ซิวะ AKBมีเป็นร้อยกว่าคน)

และที่โหดกว่านั้น วันนี้ข่าวเสนอเพิ่มว่า วัยรุ่นคนร้าย

ปั่นจักรยานจากบ้านไปที่งานจับมือ ระยะทางไม่ธรรมดา

116กิโลเมตร

ความพยายามสูงมาก

แล้ววันนี้มีข่าวใหม่อีก

อีกจังหวัด มีชายวัยกลางคน

เอามีดปลอกผลไม้ ไปไล่จิ้มคนในงานกีฬาประจำโรงเรียนประถม

ไม่ต้องห่วง โดนจับไว้ทัน ไม่มีใครโดนจิ้ม

คนร้ายสารภาพว่า "งานกีฬา ท่าทางจะมีคนเยอะ น่าจะฆ่าใครได้ซักคน"

.

.

.

สงสัยช่วงนี้ฮิตจิ้ม

ใครมาทัวร์เจแปน ระวังด้วยนะคะ เดี๋ยวจะหาว่านางสุโดว์ไม่เตือนนะ

พอดีดูข่าวพวกนี้แล้วคิดถึงป้าแมรี่ ไม่รู้ทำไม

สงสัยป้าเริ่มสอนนางสุโดว์ทำอาหารจากสเตปแรก ลับมีด

(ป้าเริ่มจากลับมีด!!!ป้าลงลึก)

ป้าแมรี่เป็นคนเลี้ยงโทโมะมาตั้งแต่เด็ก

(คล้ายๆแม่บุญธรรมอ่ะ)

ป้าเลยผูกพันธ์

โทโมะจะทำอะไร ไปเรียนที่ไหน ย้ายไปอยู่ไหน ป้าตามไปดูห้องตลอด

ดีที่บ้านที่สุโดว์อยู่ตอนนี้ไกลจากป้ามาก

ป้ามาไม่ไหว

(แต่ตอนงานแต่งงานที่ไทย ป้าไปไหว)

(ไม่รู้ว่าร่างกายป้า ที่ไหนเรียกว่าไกล ที่ไหนเรียกว่าใกล้ ป้าไม่ธรรมดา)

ช่วงเดือนมีนาคมที่ผ่านมา หลังจากตรวจว่าท้องชัวร์ๆแล้ว

ก็ต้องโทรบอกป้าแมรี่

(โทรหาก่อนโทรหาพ่อแม่โทโมะอีกนะ ป้าสำคัญ ป้าที่หนึ่ง)

ตรู๊ดๆๆๆๆๆ

.

.

.

ป้าไม่รับ

ช่างป้า

ป้าโทรกลับมาตอนเย็นๆดึกๆ ป้าอ้างว่าป้าเปิดสั่นไว้ป้าไม่ได้ยิน

ตอนโทรใช้เบอร์นางสุโดว์โทรไป ป้าโทรกลับหาโทโมะ

ย่ะ

หลานรัก

นางสุโดว์ก็สารภาพบาปกับป้าไปว่า "หนูท้องแล้วนะคะ หลานป้าทำหนูท้อง3เดือนแล้วค่ะ"

ป้าได้ยินป้าตกใจ แล้วก็แสดงความยินดีตามมารยาทและจบท้ายด้วยประโยคกริบๆว่า "ท้อง3เดือนแล้วเรอะ ได้กันตอนปีใหม่หละซิ ฮึฮึ"

.

.

.

ไม่คิดว่า ป้าจะเก่งคำนวนด้วย

แค่นี้ฉันก็คำนวนได้ย่ะ ไม่ต้องช่วย

คราวหน้าจะทำอะไรเดี๋ยวส่งSMSรายงานป้าตลอดเวลาก็ได้ย่ะ

แหม่มมมมมมมมมมมมม

แล้วป้าก็ให้สัญญาว่า หยุดยาว GOLDEN WEEK ป้าจะทำอาหารอร่อยๆรอให้ไปรับประทาน

(เจแปนมีหยุดยาววววว ประจำปี ประมาณปลายเดือน4ต้นเดือน5 บางบริษัทหยุดเป็น10กว่าวัน บางบริษัทหยุดตามปฎิธิน)

ป้ากับสามีของป้า เปิดร้านเหล้าเล็กๆอยู่ที่ คามากุระ

สามีของป้า ทำอาหารอร่อยม๊ากกกกกกก

สามีของป้า ชื่อ "ยัดจัง"

ชื่อยัดจัง ทำไมป้าไม่มีลูกหละฮ๊ะว์

คาใจเนอะ

นางสุโดว์กลัวป้าจะเสิร์ฟตับปลานึ่ง และเนื้อปลาวาฬสดให้กินอีก

(เคยเล่าให้ฟังยัง เจอป้าครั้งแรก ป้าเสิร์ฟตับปลาและปลาวาฬและไส้ปลา และอะไรอื่นๆอีกเยอะแยะมากมาย ที่ไม่สามารถเดาว่ามันคืออะไร แต่ที่แน่ๆ มันสด ไม่ผ่านไฟ ผ่านแต่มีด)

(ถ้ายังเดี๋ยวเพิ่มตอนพิเศษให้ Nice to meet you marry)

สามีของป้าก็คอนเซปคล้ายๆป้า แต่แผ่วกว่าหน่อย ยังไม่จิตใจความเป็นคนอยู่บ้าง

โทโมะเล่าให้ฟังว่า เมื่อก่อนยัดจังทำร้านซูชิ

ไม่มีใบอณุญาตแล่ปลาปักเป้าหรอก แต่ทำกินเองได้

ยัดจังบอกว่า "กินไปแล้วลิ้นมันชาๆแสบๆนิดๆอร่อยมาก ไม่ตายหรอก ไอ้ที่ตายคือกินเยอะไป เลยตาย"

.

.

.

กู กลัว ตาย

เมื่อต้นเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา นันทิชาก็จิตใจสั่นไหว กลัวการไปเจอป้าแมรี่มากมาย แทบจะขอเติมข้าวเช้าซัก3ชาม กินตุนไว้ พอเจอป้าจะได้บอกว่ายังอิ่มอยู่

นัดเจอป้าตอนกลางวัน วันนี้ป้ามาคนเดียว

อ่าววววว แล้วยัดจัง สามีของเธอหายไปไหน

ป้าบอกว่า ยัดจังเป็นหวัด ไอไม่หยุด เลยไม่อยากให้มาเจอนันทิชา เดี๋ยวนันทิชาจะติดหวัด เพราะฉะนั้นวันนี้เราไม่ไปกินที่ร้านของป้าแล้ว เดี๋ยวป้าพาไปกินร้านอร่อยๆแทน

วิ๊ดวิ๊ววววววว รักยัดจังขึ้นมาทันที คราวหน้าต้องหาของฝากไปตอบแทนที่ช่วยชีวิตนันทิชาไว้

สรุปได้ว่า กินร้านอาหารจีน ธรรมดาๆเก่าๆ แต่อร่อย เปิดมานานนนนนนน ตั้งแต่ป้ายังสาว

ฮ๊ะ? ตั้งแต่ป้ายังสาว

โอ้ววววว ป่านนี้คนทำคงรุ่นหลานแล้วม๊างป้า

ไปกินกัน3คน นันทิชา โทโมะ และป้าแมรี่

ป้าใส่ใจคนท้อง ป้าให้นันทิชานั่งที่สบายๆ

เข้าร้านปุ๊ป ป้าสั่งเบียร์ 1ขวด แก้ว3ใบ

ป้าถาม นันทิชา ดื่มเบียร์ด้วยไหม

.

.

.

.

เอาไงกันแน่นะป้า

ป้าเป็นห่วงกลัวนันทิชาป่วย แต่ป้าสั่งเบียร์ให้

ตรรกะ ไม่ธรรมดา

นันทิชาขอน้ำเปล่าพอ

แล้วป้าก็ยื่นทิชชู่ให้1ห่อ

ป้าเป็นคนรักสะอาดม๊ากกกกกกก ป้าเช็ดทุกสิ่งอย่าง ป้าพกเสปร์ยแอลกอฮอล์ในกระเป๋าตลอดเวลา

จุดนี้อาจจะคิดว่าใครๆเขาก็พก อันเล็กๆ ฉีดปุ๊ดๆนิดๆหน่อยๆ

แต่ป้าไม่

ป้าพกเป็น ฟอกกี้เลยนะฮ๊ะว์ ขนาดเท่าที่...ใช้ฉีดตอนรีดผ้าอ่ะ

ใหญ่ไปป่าววะ ป้าคงคิดจะช่วยให้โลกสวยขึ้นได้ด้วยเสปร์ยขวดนั้น

กลับมาที่ทิชชู่

ป้าบอกว่า ใช้แล้วเก็บกลับไปได้เลยนะ ป้าให้

ทิชชู่อันนี้ดีมากเลยนะ ใช้ในห้องน้ำได้ด้วย กดชักโครกลงไปได้เลย มันละลายน้ำ

จุดนี้อธิบายเพิ่มนิด

ญี่ปุ่นเขาแบ่งประเภททิชชู่ด้วยนะ

ทิชชู่เช็ดปากเช็ดหน้าสั่งขี้มูก ที่เป็นกล่องๆ หรือที่เป็นห่อๆขายตามเซเว่นอ่ะ แบบนี้เรียก ทิชชู่ มันไม่ละลายน้ำ

แต่ที่ใช้เช็ดก้นแล้วทิ้งในชักโครก มันละลายน้ำ ท่อไม่ตัน เรียก "Toilet Paper" 

ใครบังอาจใช้ทิชชู่แล้วกดลงชักโครก จะบาปมากกกกกก

กลับมาที่ทิชชู่อีกรอบ

ป้าบอกว่า ทิชชู่อันนี้ดีเว่อร์ ละลายน้ำด้วย เพราะฉะนั้นไปส้วม ใช้อันนี้ได้เลย ท่อไม่ตัน

นันทิชาก็ได้แต่ทำหน้าตาดีใจรับมา แล้วพลักดูด้านหลังซอง

เขียนไว้ว่า

"ทิชชู่ซองนี้ ไม่ละลายน้ำ ห้ามใช้ในส้วม"

.

.

.

.

.

ไมป้ามั่วงี้เนี่ย

เรื่องมั่วๆป้ามั่วได้จริงๆ

กินไปคุยไป ป้าบอกว่าให้กินซาชิมิเยอะๆ 

(ปลาสดๆ)

เพราะว่ามันสะอาด ไม่มีเชื้อโรค กินเยอะๆบำรุงน้องในท้องไป

นันทิชาอ่านเจอในหนังสือว่า คนท้องกินซาชิมิอาทิตย์ละครั้งก็เยอะแล้ว เพราะมันอาจจะแจ๊คพอตเจอเชื้อโรคก็ได้ เพราะมันไม่ผ่านไฟ

.

.

ป้ามั่วอีกแระ

สรุปวันนี้ป้ากินเบียร์ไป5ขวด

นันทิชาต้องจูงโทโมะขึ้นรถไฟกลับบ้าน

เฮียมึนเบียร์

นันทิชามึนป้า

ป้าทิ้งท้ายด้วยว่า ไว้ยัดจังหายดีแล้ว จะชวนมากินอาหารอร่อยๆที่ร้านนะ